W książkach oraz internecie można spotkać wiele artykułów o treści “kamienie milowe w rozwoju dziecka”. Są to kolejne umiejętności, które każde dziecko powinno posiąść w określonym przedziale wiekowym, np.:
– umiejętność siedzenia powinna się rozwinąć w przedziale 4.-9. miesiąc życia.
– gaworzenie powinno pojawić się między 5.-9. miesiącem życia.

Jak wiadomo każde dziecko rozwija się w swoim tempie. Jedno stoi wcześniej niż rówieśnicy, inne mówi później od nich. Czasem wybiega to nawet poza “książkowe” normy.

W praktyce jednak najważniejsze dla rodziców jest nie porównywanie swoich pociech do innych, tylko wiedza kiedy właściwie powinni się zacząć niepokoić o ich ewentualne opóźnienie w rozwoju.

Dlatego też spisałam listę tzw. “czerwonych flag”, czyli wiek, w którym dziecko najpóźniej powinno osiągnąć dany kamień milowy. 

Mówiąc wprost: pomimo tego, że maluchy rozwijają się w swoim tempie i (do pewnego stopnia) musimy im na to pozwolić, przychodzi taki wiek, w którym każde dziecko powinno już usiąść, stanąć, powiedzieć “mama”, itd. Jeśli się to nie dzieje, mamy znak ostrzegawczy, należy się skonsultować z lekarzem.

W tym artykule przedstawiam umiejętności, które powinno osiągnąć każde roczne dziecko:

Motoryka duża (obszerne ruchy, w które jest zaangażowane całe nasze ciało lub jego znaczna część, np. ręce i nogi):

• siada,
• raczkuje (niektóre prawidłowo rozwijające się dzieci nigdy nie przechodzą tego etapu),
• podciąga się do pozycji stojącej (np. łapiąc za szczebelki w łóżeczku),
• łapie toczącą się piłkę.

Motoryka mała (ruchy o znacznie mniejszym zakresie, np. dłoni i palców):

• chwyt pęsetowy (umie złapać przedmiot między palec wskazujący, a kciuk, nie całą rączką),
• umie spontanicznie wypuścić przedmiot z dłoni (np. kuleczkę do miseczki),
• trzyma butelkę,
• umie klaskać.

Mowa i słuch:

• odwraca się wołane po imieniu,
• rozumie proste polecenia (np. “usiądź”, “podejdź”),
• celowo wydaje dźwięki lub pokazuje,
  np.: sięga lub pokazuje by mu coś podać
  odpycha gdy czegoś nie chce,
• naśladuje gesty (np. kiwanie głową, klaskanie),
• robi “pa-pa”.

Funkcje poznawcze:

• szuka ukrytych przedmiotów schowanych w zabawie (nie musi ich znaleźć),
• zaczyna rozumieć efekt przyczynowo-skutkowy (np. popchnięty klocek spadnie ze stołu, po naciśnięciu przycisku słychać melodię).

Funkcje emocjonalno-społeczne:

• naśladuje gesty (np. kosi-kosi łapci),
• bawi się w “a-kuku” (na razie zasłania głowę lub same oczy),
• rozwija empatię (np. daje rodzicom zabawki),
• zabiega o uwagę (pokazuje zabawki, ciągnie za rękę do wspólnej zabawy).

Warto zauważyć, że dziecko w tym wieku nie musi jeszcze chodzić i mówić (wypowiadać słów). Fakt, że robi to już jego rówieśnik nie ma aż takiego znaczenia. Dzieci rozwijają się w swoim tempie (choć różne zabawy rozwijające są mile widziane). Czasami pewne obszary rozwijają szybciej, w tym samym czasie inne wolniej, np. później zaczynają mówić, ale ruchowo się świetnie rozwijają.

Dajmy dzieciom swobodę w rozwoju od najmłodszych lat, jednocześnie trzymając “rękę na pulsie”, nie przegapmy znaków ostrzegawczych.

___________

Normy opisane na podstawie Cara F. Dosman, Debbi Andrews, Keith J. Goulden Paediatrics & Child Health, 2012; 17 (10): 561–568.)

Może Cię zainteresować również:
Jak zachęcić dziecko do mycia zębów – cz.I
Jak zniszczyć nóżki swojemu dziecku – cz. I
Za szybko czyszczony nos